MMA — Mixed Martial Arts

 

Mieszane sztuki walki (MMA, Mixed Martial Arts) — dyscyplina sportowa, w której zawodnicy sztuk i sportów walki walczą wręcz przy dużym zakresie dozwolonych technik (w zasadzie dopuszcza się wszystkie techniki dozwolone w innych sportach walki bez broni). Mieszane sztuki walki wyrażają jeden ze współczesnych kierunków rozwoju sztuk walki — zapewnienie widowiska sportowego, w którym walka toczy się przy jak najmniejszych ograniczeniach, ale jednoczesnym zminimalizowaniu ryzyka śmierci i poważnych, trwałych obrażeń ciała.

Nazwa

Nazwa „Mixed martial arts” niekiedy jest błędnie stosowana zamiennie z określeniem „vale tudo” (tak nazywały się organizowane w Ameryce Południowej turnieje, od których wywodzą się współczesne mieszane sztuki walki). Zawody w formule vale tudo charakteryzują się jednak o wiele mniejszą liczbą ograniczeń, a sama nazwa nie jest określeniem sportu czy sztuki walki.

Walki MMA pierwotnie określano ze względów marketingowych (zwłaszcza w USA) również jako „No Holds Barred” (NHB), czyli „bez chwytów zabronionych”. Stąd niekiedy mieszane sztuki walki do dziś nazywane są „walkami bez reguł”. Jest to mylący termin, gdyż jak w każdej dyscyplinie sportu i w tej obowiązują ściśle określone reguły współzawodnictwa.

Niektórzy dziennikarze sportowi używają również terminu wszechstylowa walka wręcz

Historia MMA

Pierwszym udokumentowanym sportem walki przypominającym dzisiejsze MMA był pankration (stosuje się też spolszczoną pisownię „pankracjon”), w którym stosowano różne techniki z klasycznych greckich zapasów i pięściarstwa. Obok pięściarstwa (pygme) i zapasów (pale), znajdowały się one w programie antycznych igrzysk olimpijskich.

Współczesne mieszane sztuki walki swój rodowód wywodzą od organizowanych od lat 20. XX wieku brazylijskich turniejów vale tudo oraz sięgających lat 70. japońskich zawodów zwanych kakutougi. Początkowy okres rozwoju sportu przypadł na pierwszą połowę lat 90., kiedy w USA w zorganizowano pierwszy oficjalny turniej MMA pod nazwą UFC 1 (1993), a w Japonii założono organizacje Shooto i Pancrase.

Obecnie zawody w formule MMA odbywają się na całym świecie. Do najbardziej znanych organizacji o globalnym zasięgu należą m.in. UFC, Strikeforce, DREAM oraz do 2007 r. PRIDE FC.

Taktyka walki w MMA

W okresie kształtowania się mieszanych sztuk walki współzawodniczyli ze sobą przedstawiciele rozmaitych stylów. Zawodnicy kilku z nich okazali się bardziej predestynowani od innych do odnoszenia sukcesów w MMA. Bokserzy i kick-boxerzy mieli tendencję do dominacji w uderzeniach, zapaśnicy i judocy w obaleniach, zaś przedstawiciele brazylijskiego jiu-jitsu dominowali w parterze. W rezultacie większość zawodników MMA można przypisać do jednej z trzech kategorii: „parterowiec”, „zapaśnik” i „uderzacz”. Obecnie, dzięki treningowi przekrojowemu, większość czołowych zawodników MMA jest skuteczna we wszystkich trzech płaszczyznach, osiągając wysoki stopień wszechstronności.

• „Parterowiec” (bądź z ang. grappler) specjalizuje się w chwytach. Taktyką tego typu zawodnika jest dążenie do walki w parterze, gdzie szuka wymuszenia na przeciwniku poddania za pomocą dźwigni lub duszenia. Chociaż umiejętność wykonania obalenia ściśle się wiąże ze strategią walki w parterze, czyste, silne obalenie nie jest dla niego tak ważne jak dla zapaśnika.
• „Zapaśnik” preferuje walkę w stójce w zwarciu (tzw. klinczu) i walkę na uderzenia w parterze. Jego mocną stroną zwykle jest obalenie. Popularnie strategia zapaśnika jest znana jako „obal i uderzaj” lub „połóż i dołóż” (ang. ground and pound). Odnosi się to do metody obalenia przeciwnika, osiągnięcia dominującej pozycji w parterze (np. dosiadu) i zakończenia walki uderzeniami.
• „Uderzacz” (bądź z ang. striker) jest zawodnikiem, który preferuje walkę w stójce, ze względu na swoje umiejętności zadawania uderzeń (tj. kopnięć i ciosów pięściami). Strategia walki uderzacza to „unikaj zwarcia i uderzaj” (ang. sprawl and brawl). Odnosi się to do koncentracji na neutralizowaniu obaleń, tak aby samemu pozostać na nogach i zakończyć starcie ciosami.

(Źródło: Wikipedia)

 

Zajęcia prowadzi

Robert Faryj

Brazylijskie Jiu Jitsu (BJJ)

Trochę historii

Brazyliskie Jiu Jitsu (BJJ) wywodzi się z Jiu Jitsu tradycyjnego, którego korzenie sięgają dwóch tysięcy lat wstecz. Odmiana brazylijska została zapoczątkowana kilkadziesiąt lat temu.

Jeden z najlepszych japońskich judoków, Mitsuyo Maedal, posiadacz 5 dan w judo (startował w profesjonalnych turniejach zapaśniczych w Sanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, na Kubie, w Panamie i Meksyku) wyjechał ze swej ojczyzny i podróżował po świeci na życie zarabiając walkami. Kodeks Kodokanu zabraniał walczyć za pieniądze w skutek czego Maeda zmienił nazwę stylu na jiu jitsu. Jego styl opierał się głównie na technikach judo, które rozwijał (zwłaszcza parter) na podstawie doświadczenia wyniesionego z walk. Do tego dołączył trochę chwytów zapaśniczych i uderzenia (głównie łokciami i kolanami). Na początku XX wieku osiadł w Brazylii. Pomagał tam japońskim emigrantom (1918). Gustao Gracie, polityk brazylijski (Szkot z pochodzenia) pomógł wówczas Maedzie. Wdzięczny Japończyk nauczył jego syna, Carlosa, sztuk walki. Carlos trenował również boks i zapasy.

Młodzieniec walczył na ulicach Brazylii. pojedynki poza prawem, pozbawione wszelkich zasad, nie były tam rzadkością. Stale doskonalił swoje umiejętności. W roku 1924 Gracie otworzył komercyjną akademię sztuk walki. Na początku w Belem a potem w Rio de Janeiro. Do uczniów nowego stylu jiu jitsu należeli jego bracia (Oswaldo, Gastao, Helio) i synowie (Carlson, Carey). Pokonywał każdego, niezależnie od rozmiaru, wagi ciała i stylu walki. Sam nigdy nie został pokonany i stał się legendą. Również jego bracia wykazywali się niezwykłymi umiejętnościami. Doskonalili swój system (który stał się znany jako Gracie Jiu Jitsu) i uczyli nowych członków rodziny. Najczęściej pojedynkował się najmłodszy (Helio, 60 kg, 170 cm). Pokonywał czołowych bokserów, judoków, zapaśników, zawodników capoeiry. Przegrał tylko dwa razy w życiu.

Synowie Helio: Royce, Rorion i Rickson, kontynuowali pracę ojca i w latach dziewięćdziesiątych opracowali znane na całym świecie Gracie Jiu Jitsu.Ponownie zostało rzucone wyzwanie mistrzom innych walk. Nie zgadzali się na żadne warunki ani zasady: walka miała być realna.

W latach dziewięćdziesiątych w USA zaczęto rozgrywać oficjalne turnieje walk bez reguł.. W I, II i IV turnieju Ultimate Fighting Championship (UFC) zwyciężył Royce (syn Helio). Pokonał największych mistrzów sztuk walk z całego świata. W innym turnieju — Extremal Fighting Championship (EFC) — triumfował Ralph (wnuk Carlosa). Z kolei World Combat Championship zwycięzył Renzo Gracie (również wnuk Carlosa). Japońskie Vale Tudo Open '94 i '95 zwyciężył Rickson Gracie (syn Helio). rodzina nie ma oczywiście „monopolu” na na Brazylijskie Jiu Jitsu. Inni zawodnicy tego stylu również przegrywają rzadko.

Styl wciąż ewoluuje; każdy większy turniej przynosi ciekawe doświadczenia. Obecnie BJJ ćwiczą wszyscy fajterzy bez reguł, gdyż inaczej nie mieliby po co wychodzić na ring. Podbiło ono USA i jest, podobnie jak kiedyś kung-fu, jedną z najchętniej trenowanych sztuk walk. Na jego podstawie zdążyły już powstać nowe, przystosowane do vale-udo systemy - Pankrace, Combat Wrestling, Submissionwrestling, Real American Wrestling.

Mistrzowie

Alexandre Paiva

5 dan w Brazylijskim Jiu Jitsu, mistrz świata 1999 roku. Ośmiokrotny zwycięzca turnieju Carioca, trzykrotny zwycięzca Mistrzostw Brazylii oraz Pan-American Champion. Prezydent Super Liga Brasileiro de Jiu-Jitsu. Szkolił Navy Seals. Oficjalny trener Radosława Turka.

Zajęcia prowadzi

Radosław Turek

• czarny pas BJJ
• brązowu pas Luta Livre

Osiągnięcia sportowe

• 2009 — V miejsce na Mistrzostwach Swiata ADCC
• 2009 — I miejsce Kwalifikacje Europejskie do Mistrzostw Swiata Trials
• 2007 — VII miejsce na Mistrzostwach Swiata ADCC
• 2007 — I miejsce Kwalifikacje Europejskie do Mistrzostw Swiata Trials
• 2005 — sześciomiesięczny staż treningowy w Brazylii pod okiem Ricardo Arony czarny pas BJJ i Alexandre „Pequeno” Nogueira czarny pas Luta Livre
• od 2005 trener Sekcji Alliance Warszawa

+35, program dla zapracowanych

W wirze codziennych zajęć i obowiązków musi być chwila na zwolnienie biegu, refleksję i „doładowanie akumulatorów”. Wszystko to znajdziesz na zajęciach karate dla zapracowanych i zabieganych trzydziestolatków.

Karate to nie tylko sztuka walki. Karate to wspaniała metoda doskonalenia ciała i umysłu oraz zdobywania umiejętności samoobrony. Jest to sposób na rozładowanie napięcia, możliwość konstruktywnego oddziaływania na psychikę i kształtowania charakteru — opanowania, pogody ducha, odporności na trudy życia. Ważne jest również poczucie zjednoczenia dzięki ćwiczeniu z grupą. Do treningu nie jest niezbędna wyjątkowa sprawność fizyczna, lecz przede wszystkim cierpliwość, systematyczność i odrobina wiary w siebie. Regularny trening karate sprawi, że staniesz się sprawniejszy, silniejszy, pozbędziesz się zbędnych kilogramów, polepszysz stan swojego zdrowia i poczujesz się zdecydowanie młodszy.

Zapraszamy wszystkich mających odwagę zmienić swoje życie.

Zajęcia prowadzi

Konrad Mazur 2 Dan

Kursy instruktorskie

ROZPOCZĘLIŚMY NABÓR NA: Kurs Instruktorów Rekreacji Ruchowej o Specjalności SAMOOBRONA i Instruktorów Sportu w Karate

NOWA EDYCJA KURSU - WIOSNA 2011 ! Adres sesji szkoleniowych: Warszawa-Bemowo.

Kursy będą zawierały część ogólną oraz część specjalistyczną. Zostaną zakończone państwowymi egzaminami.

Wykładowcami części ogólnej będą pracownicy naukowi WSEWS w Warszawie.
Część specjalistyczną poprowadzą trenerzy oraz instruktorzy sportu z całej Polski.

Po pomyślnym dobrnięciu do końca szkolenia oraz zdaniu egzaminów, każdy z uczestników uzyska tytuł zawodowy instruktora rekreacji ruchowej o specjalnosci samoobrona lub instruktora sportu w karate.
Dokumentem stwierdzającym otrzymanie tytułu będzie zaświadczenie ukończenia kursu oraz legitymacja instruktorska.

Konieczne jest pisemne zgłoszenie swojego udziału w kursie oraz skompletowanie dokumentów, według poniżej przedstawionej listy:

1. Kserokopia świadectwa ukończenia szkoły średniej poświadczona własnorecznym podpisem za zgodność z oryginalem.
2. Kserokopia ostatniego stopnia w sztukach walki, jeśli uprawiasz różne sztuki walki, to kserokopie ostatnich dyplomów tych sztuk walki.
3. Zaświadczenie od lekarza sportowego lub medydyny pracy o zdolnosci do wykonywania zawodu Instruktor Rekreacji Ruchowej lub Instruktor Sportu.
4. Curiculum vitae.
5. Dwa zdjecia do dowodu osobistego.
6. Zaświadczenie z klubu sztuk walki o długości stażu treningowego.
7. Kserokopia dotychczasowych uprawnień instruktorskich, jeśli takowe posiadasz.
8. Podanie o przyjęcie na kurs — pisemna prośba o zakwalifikowanie na kurs skierowana do:

KIME Centrum Szkoleń i Promocji
01-355 Warszawa, ul. Konarskiego 4A

Wszelkich dodatkowych informacji udziela biuro KIME.

Samoobrona

… Coraz częściej słyszysz o aktach przemocy fizycznej. Spotykasz  się z brakiem uprzejmości, wulgaryzmem, czy zwykłym chamstwem. Nie obce są Ci obrazy pełne agresji i przemocy. Są one tak częste, że stają się niemal powszechne.

Wszystko to rodzi niepokój i wzmaga poczucie niepewności, a nawet zagrożenia…

Podczas wyjątkowych zajęć skutecznej samoobrony opanujesz strach i odruchy z nim związane, nauczysz się działać i reagować  zdecydowanie  i efektywnie. Poznasz skuteczne  metody i techniki radzenia sobie z różnego rodzaju aktami przemocy. Zdobędziesz nie tylko wiedzę  na temat  technik obronnych, ale w sposób bezpieczny i kontrolowany,  nauczysz się je stosować w chwilach  realnego zagrożenia.

Dodatkowo wzmocnisz swoją psychikę, nabierzesz pewności siebie, uwierzysz w swoje siły i możliwości. Wystarczy tylko trochę chcieć. Daj szansę samemu sobie by w wirze codzienności czuć się pewnie i bezpiecznie.

Zajęcia prowadzi wysokiej klasy specjalista systemów walki wręcz, samoobrony, technik interwencji i strzelectwa obronnego, trener karate II klasy (AWF w Poznaniu),

Sensei Dariusz Bajkowski 6 Dan

Aikido

O Aikido

Aikido to sztuka walki łącząca w sposób harmonijny ciało i umysł ćwiczącego, w której głównym celem jest filozofia pojmowania życia. Powszechnie uważa się, że aikido jest czymś więcej, niż jednym z wielu systemów walki. Mówi się, że aikido to sztuka wojenna bez walki, a w technikach i sposobach poruszania splatają się elementy psychologii i filozofii.

Taktyka aikido polega na wykonywaniu uników, zasłon, dźwigni, rzutów itp. Płynność, precyzja i skuteczność ruchów sprawia, że dobrze wyszkolony aikidoka potrafi poradzić sobie nawet z kilkoma przeciwnikami. Podstawą obrony jest zejście z linii ataku poprzez zwrot lub całkowity obrót ciała. Aikidoka nie przeciwstawia się ciosom napastnika, lecz unika ich. Umożliwia to obezwładnienie go, nagłe pozbawienie równowagi i przewagi, jaką dawał atak.

Na kształt współczesnego aikido miały wpływ dzieje różnych sztuk walki, które w ciągu czasu wzajemnie uzupełniały się i przekształcały, kreując jednocześnie prądy filozoficzne mające swoje odbicie w kulturze i obyczajowości. Właściwy kształt aikido zyskało dopiero w XX wieku, ale jego początków doszukać się można w najdawniejszej historii Japonii.

Aikido w mistrzowskim wykonaniu jest nie tylko bardzo skuteczną sztuką samoobrony, ale ma również niezwykłe wartości estetyczne. Z podziwem i zachwytem można przyglądać się finezyjnym ruchom mistrza, który odpiera najdziksze nawet ataki z niezwykłą płynnością i gracją.

Aikido jest sztuką niebywale trudną. Wymaga ogromnej pracy i wieloletnich ćwiczeń zanim osiągnie się skuteczność obrony, a i wielcy mistrzowie po latach studiowania oświadczają, że są dopiero na początku drogi.

Roman Hoffmann 5 Dan Aikido Aikikai — Szef instruktorów

Sensei Roman Hoffmann — ur. 11 listopada 1961 r w Wałbrzychu. Sztukami walki zajmuje się od 1977 r.

Po pierwszych fascynacjach karate i judo w 1979 roku wstąpił do sekcji aikido w Wałbrzychu, którą kierował wówczas Ryszard Bębeniec. Dało to początek wielkiej pasji jego życia. Przez wiele lat intensywnie trenował i brał udział w seminariach pod kierunkiem Mariana Osińskiego, inicjatora ruchu aikido w Polsce, oraz instruktorów z zagranicy, którzy odwiedzali Polskę.

W 1982 roku ukończył kurs instruktorski i już jako doświadczony instruktor aikido w 1984 roku wyjechał do Warszawy, aby rozpocząć studia wyższe, które ukończył z dyplomem magistra pedagogiki specjalnej. Okres studiów był dla niego jednocześnie czasem propagowania i rozwijania aikido w Warszawie. W 1986 roku jako jeden z pierwszych w Polsce otrzymał stopień mistrzowski 1 dan od japońskiego mistrza Toshikazu Ichimura.

W miarę upływu czasu podnosił swoje kwalifikacje trenując u wybitnych mistrzów aikido w kraju i zagranicą i zdobywając kolejne stopnie mistrzowskie (1988 — 2 dan u Ch. Tissier w Paryżu, 1990 — 3 dan u Y. Yamada w Nowym Jorku).

Był jednym z głównych inicjatorów powstania Polskiej Federacji Aikido (1990 r.), która w chwili obecnej zrzesza ponad 50 klubów członkowskich. Jest również konsultantem technicznym wielu klubów w Polsce.

Wielokrotnie reprezentował polskie aikido na arenie międzynarodowej, m.in. w 1996 r w Japonii na Kongresie Światowej Federacji Aikido w Katsuura.

Podczas uroczystości XX-lecia aikido w Polsce, z rąk ówczesnego Dojo Cho Moriteru Ueshiba (wnuka twórcy aikido) otrzymał certyfikat potwierdzający kwalifikacje mistrzowskie4 dan.

Intensywna działalność na rzecz rozwoju aikido w Polsce i na świecie, wysoko oceniana praca instruktorska, a przede wszystkim ciągłe podwyższanie swoich umiejętności, zaowocowały przyznaniem Romanowi Hoffmannowi najwyższego obecnie mistrzowskiego stopnia aikido w Polsce. Dnia 13 stycznia 2002 roku podczas święta Kagamibiraki otrzymał stopień mistrzowski 5 dan.

Byl również wielokrotnie nagradzany tytułem Sportowca Roku przez Polska Fundację Budo.

Obecnie Roman Hoffmann jest jednym z najbardziej aktywnych instruktorów w Polsce. Prowadzi jeden z największych polskich klubów — Centrum Aikido Aikikai w Warszawie, opiekuje się merytorycznie wieloma klubami w Polsce i za granicą. Prowadzi również regularne seminaria wyjazdowe oraz obozy szkoleniowe. Współpracuje w sprawach szkoleniowych z Biurem Ochrony Rządu, wspomaga pracę grup kaskaderskich. Sam intensywnie podnosi swoje kwalifikacje na seminariach międzynarodowych i w czasie wyjazdów do Japonii.

Jest członkiem Komisji Egzaminacyjnej Polskiej federacji Aikido, a od 2005 roku również jej Prezesem.

Treningi

Akademia Karate Fudokan
ul. Konarskiego 4A

Wejście od strony patio z tyłu budynku, dzwonek KIME

Początek zajęć 6 września.

Grupa 4-5 latków — pierwsze zajęcia 21 września.

Battodo — szermierka samurajska

 

Treningi Szkoły Samurajów prowadzi sensei Tomasz Piotrkowicz 6. dan battodo, ekspert w posługiwaniu się bronią japońską, mistrz tameshigiri — cięć ostrym mieczem.

Na zajęciach adepci uczą się różnych aspektów szermierki samurajskiej: walki długim i krótkim mieczem (katana i wakizashi). Ćwiczą drewnianymi bokkenami, walczą miękką bronią, doskonalą technikę mieczem iaito, aż wreszcie uczą się cięć prawdziwą kataną. Podczas zajęć ćwiczy się także elementy taiho-jutsu — sztuki obezwładniania oraz posługiwanie się innymi rodzajami broni, używanymi przez samurajów.

Na zajęcia przyjmujemy dorosłych — panie i panów oraz młodzież od 14 lat.

Składka miesięczna 125 zł upoważnia do brania udziału także w treningach Szkoły Samurajów w innych dzielnicach Warszawy.

 

Kursy na zamówienie

Firma KIME Centrum Szkoleń i Promocji realizuje szeroki program  szkoleń i treningów emocjonalnych.

Realizujemy śmiałe projekty  niekonwencjonalnymi, ale nad wyraz efektywnymi metodami.

Nasze szkolenia dostosowujemy do potrzeb i wymagań naszych Klientów. Profesjonalna Kadra, innowacyjna metoda, szerokie spektrum możliwych zagadnień szkoleniowych, pozwala nam dopasować naszą ofertę  do każdego, nawet  do wysoce wyspecjalizowanego grona odbiorców.

Solidność, terminowość oraz osobiste zaangażowanie naszych Trenerów  bezpośrednio przekłada się  na skuteczne osiąganie założonych celów szkoleniowych.

Szkolenia indywidualne

...

end faq